گوش کردن مهارتى است که در ایجاد و تداوم روابط میان فردى نقش سالم و سازنده اى ایفا مى کند. اما گوش کردن به معناى شنیدن صرف گفته هاى دیگران نیست. گوش کردن صحیح، نیازمند واکنش هاى مناسب، طرح پرسش و حالات و حرکاتى مبتنى بر دقت و توجه ویژه شنونده است.
شما با خوب گوش کردن به مخاطب تان این پیام را منتقل مى کنید: «من براى تو، سخنان، افکار و نقطه نظراتت ارزش و احترام قائلم، برایم اهمیت دارى و تمایل دارم با دقت و اشتیاق به آنچه مى خواهى بگویى گوش فرا دهم».
کیفیت شنیدن از بروز اختلاف نظرها، سوءتفاهم ها و کشمکش ها که ناشى از «خوب نشنیدن» و«سرسرى شنیدن» است، جلوگیرى مى کند و روابطى مطلوب و دلنشین توام با درک متقابل را در پى دارد.

فنون مهارت گوش کردن
۱- هنگام گوش کردن به هیچ کارى نپردازید و فقط و فقط تمام حواس تان را به گفته ها، حالات و حرکات گوینده متمرکز کنید، به این معنا که سرا پا گوش شوید.
۲- در حین گوش کردن نه تنها گوش ها بلکه ذهن، قلب و چشم هاى تان را به کار بگیرید.
۳- با گوینده ارتباط چشمى مناسب را حفظ کنید، این عمل، توجه، علاقه و احترام شما را به گوینده متذکر مى شود.
۴- به طور موقت از احساسات، خواسته ها، افکار و پیش داورى هاى تان چشم پوشى کنید.
۵- براى آن که تمرکز و دقت بیشتری به گوینده داشته باشید کمى به سمت او خم شوید.
۶- توسط حرکات چهره، اشتیاق و علاقه مندی تان را به گوینده نشان دهید. از تصدیق کردن و سر تکان دادن نیز استفاده کنید.
۷- به یاد داشته باشید گوش کردن نیز مانند سایر مهارت هاى ارتباطى، دو طرفه و دو سویه است، بنابراین تنها شنیدن و سکوت کافى نیست بلکه باید فعالانه در دادن انگیزه به گوینده و تلاش براى درک صحیح گفته هاى او عمل کنید و این به معناى مشارکت است.
۸- براى اطمینان از درک مطالبى که شنیده اید استنباط خود را به صورت خلاصه به گوینده
منتقل کنید با این کار چنانچه ابهامى برای شما وجود داشته باشد توسط گوینده برطرف مى شود و شما اطلاعات را به صورت روشن، واضح و کامل دریافت مى کنید، از سوى دیگر گوینده ترغیب مى شود و به سخنانش ادامه مى دهد.
در هنگام انعکاس استنباط تان از مطالب گوینده، مى توانید از عبارات زیر بهره بگیرید:
اگر درست فهمیده باشم …
ظاهرا …
منظور شما این است که …
فکر می کنم تو می گویی …
به عقیده من …
اگر من جای تو بودم …
۹- لازم نیست به طور حتم با گوینده موافق و هم راى باشید، تنها کافیست خودتان را به جاى او بگذارید و به مسائل از دریچه چشمان او بنگرید.
۱۰- گفت وگوى درونى تان را متوقف کنید، اگر به جاى گوش کردن در این فکر باشید که چه پاسخى باید بدهید، بخش مهمى از اطلاعات را از دست مى دهید.
۱۱- هنگامى که گوینده هیجان زده مى شود و شادى و غم یا عصبانیت در چهره و گفتارش نمایان مى شود با عکس العمل مناسب و به موقع با او همدلى و همراهی کنید.